Door Clémence Leijten.
Meisje Bloem vindt op zolder een doos met blokken. Daar wil ze een stad van bouwen, een stad van de mensen. Meisje Bloem pakt een lang blok, en een klein blok, en nog een lang blok, en een driehoek. Meisje Bloem zegt: ‘Ik maak een huis.’ Meisje Bloem maakt nog een huis, en nog een. En ze maakt een straat. En nog een straat met ook huizen. Bouw een muur om de stad heen, Bloem! Meisje Bloem schudt haar hoofd. Ze zegt: ‘Nee, ik wil geen muur om de stad.’ Meisje Bloem zegt: ‘Ik wil uit de stad kunnen lopen, Ik wil de wereld zien.’ Ze zegt: ‘En ik wil dat alle mensen bij mij op bezoek komen.’ Meisje Bloem zegt: ‘Ik vind het leuk als Erik, mijn neefje, komt logeren.’ Ik ben benieuwd Meisje Bloem, naar zo’n dag met Erik. Onlangs vierden wij hier thuis een feest. Er vielen bommen op Iran, er vielen bommen op de Golfstaten, op Libanon, op Cyprus, maar niemand zei daar wat over. Ik ook niet. Het leek wel of er een muur stond tussen ons en de wereld die brandt. Maar Bloem wat is dat dan, een muur om de stad. Meisje Bloem denkt na over een muur om de stad. Meisje Bloem zegt: ‘Een muur om de stad houdt de mensen die buiten mijn stad wonen tegen. Je kunt dan niet met hen praten. Je kunt niks samen doen.’ Meisje Bloem zegt: ‘Ik ben Bloem, ik wil juist alles met alle mensen doen.’ (51. De blokkendoos.)
De wereld om ons heen: er is zo veel en het gaat niet goed. Ik vroeg mij af, hoe jij en ik in die wereld staan en wat we denken. Kunnen we niet eens een gesprek organiseren, een “Ronde Tafel” gesprek rond een vraag die wij kunnen bedenken?
Politici voeren een Ronde Tafel gesprek bijvoorbeeld om af te stemmen met elkaar. Vaak wordt er dan ook samen gegeten. En er zijn mensen die de leiding nemen en het gesprek hebben voorbereid. Ik denk aan soep met broodjes aan de ronde tafel hier thuis. En aan jou en mezelf die een eerste vraag hebben bedacht en een uitnodiging hebben geschreven en die die avond de sfeer maken, waarin ieder van ons zich prettig voelt om te praten over wat hij of zij vindt dat er gebeurt en wat je misschien wel zou willen doen.
Een Ronde Tafel gesprek? Ik heb een definitie gevonden: een Ronde Tafel gesprek is een open gesprek tussen gelijke mensen, waarin gezegd kan worden, wat gezegd moet worden met als doel de onderlinge communicatie en samenwerking te versterken en te komen tot meer inzicht.¹ Ik zou in onze Ronde Tafel willen praten met elkaar over de wereld. De “wereld” dat is voor mij: wij en wat we doen.
Wij dus en wat we doen. Of wij voelen dat we de wereld maken. Wat maak jij? En over wat jij eigenlijk ‘wilt’ maken van de wereld: hoe goed, hoe mooi, hoe waar? Uit mijn opleiding weet ik, dat als je wilt dat mensen praten met elkaar, de vragen ‘uitnodigend’ moeten zijn.
De deelnemers moeten het gevoel krijgen: leuk dat je dat vraagt! De vraag die wij zouden kunnen bespreken, is: Wat doe ‘ik’ in de wereld? ² Een tweede vraag: Wat wil ik in de wereld doen? Een laatste vraag kan dan zijn: Wat vind ik leuk in wat ik net gehoord heb?
De vraag die rest is: zou iedereen voor zo’n gesprek voelen? Komt iedereen? Ik zou graag Meisje Bloem uitnodigen bij ons Ronde Tafel gesprek. Meisje Bloem als geen ander, kan nadenken over de wereld. Misschien kan Meisje Bloem het gesprek wel leiden, met haar voortdurende vraag: Wat is dat dan? Wat is dat dan Meisje Bloem, de wereld?
- De Ronde Tafel stond in het kasteel van Koning Arthur in de vijftiende eeuw. Hij vergaderde daar met zijn ridders. Iedereen aan deze tafel was gelijk aan de ander, niemand was belangrijker en iedereen werd gehoord. Het lukte Koning Arthur op die manier de kasteelheren te verenigen tot één Engeland.
- We moeten wel duidelijk maken dat de “wereld” dichtbij huis kan zijn: thuis, op school, scouting, voetbalclub, het werk. En de “wereld” kan ook groter zijn: de plaats waar we wonen, Nederland, Europa en de continenten over zee.