Door Joris Leijten.
Meisje Bloem is in het prentenboek heel openhartig over wat zij meemaakt op haar vertrouwde zolder. Ze gaat openhartig met haar moeder in gesprek over haar overleden opa die volgens haar in de hemel is. Ze vindt op zolder een trapje. ‘Het is een trap naar de hemel’, zegt ze. Meisje Bloem zegt: ‘In de hemel zitten mensen die dood zijn gegaan. Buurman is doodgegaan en het zusje van Borre van school.’ Meisje Bloem weet wat dood is. ‘Opa is dood’ ‘Die woont ook in de hemel,’ zegt ze…..
Meisje Bloem, wat is dat dan, de hemel? Meisje Bloem denkt na over de hemel. Meisje Bloem zegt: ‘De hemel is een huis voor dooie mensen. Het is een mooi huis en ze hebben het er goed en ze hebben nooit ruzie.’ Meisje Bloem zegt: ‘Mijn moeder zegt: “Ik weet niet of zo’n huis wel bestaat.” Maar ik vind het een goed idee, dan kan ik mijn opa tenminste ergens vinden.’ (8. Het trapje)
We weten niet of Meisje Bloem naar buiten toe richting haar kapper, tandarts, huisarts en haar leerkracht ook zo openhartig is. Maar ze deelt de verhalen niet voor niets in het prentenboek “Meisje Bloem” dat door ons is opgeschreven. Daarom denk ik dat zij niet schroomt om te vertellen, wat zij denkt en voelt. Niet iedereen is zo openhartig als Meisje Bloem. Soms zijn de problemen zo groot dat je er maar liever niet over praat, omdat je bijvoorbeeld zoals bij huiselijk geweld, bang bent voor represailles. Maar als je niet praat worden de problemen wel van kwaad tot erger.
Exact twee weken geleden op 1 april hoorde ik op de NPO radio1 een bericht dat ‘Regeringscommissaris voor seksueel grensoverschrijdend gedrag en seksueel geweld’ Marriëtte Hamers een handleiding “Luisterstoel” voor kappers heeft aangeboden aan burgemeester Schouten van Rotterdam.
Dit om bij alarmerende signalen in gesprek te gaan met gekapten over seksueel grensoverschrijdend gedrag en seksueel geweld bij hen thuis.
Ik kan mij heel goed voorstellen dat mensen graag praten bij de kapper.
De kapper is voor vele mensen vertrouwd. Ik ken mensen die al 40 jaar dezelfde kapper hebben en kappers die op hun beurt zijn meegegroeid met de gekapten. Mensen hebben voorkeuren voor kappers omdat ze bijvoorbeeld goed kunnen luisteren. Ze praten over van alles bij hun kapper. Ik praat ook veel met mijn kapper. Wat ik zeg, is heel persoonlijk, bijna intiem. Wij praten altijd over waar ik mee bezig ben met mijn hobby’s, terwijl zij bezig is met mijn kapsel. Zij weet veel meer van mij dan ik van haar. En het mooie is, als ik wegga weet ik: dat we allebei weer onze weg gaan en dat wat ik heb verteld onder ons blijft. Het is ook een intiem gevoel om iemand met je eigen haar bezig te laten zijn, een kapper komt anders dan een leraar, anders dan een verkoper in een winkel, anders dan een buurman, dichtbij omdat dat hij/zij je aanraakt.
De “Luisterstoel” tips van Marriëtte Hamers geven kappers handvatten om goed te luisteren naar de gekapten en door te vragen over problemen thuis waarover wordt verteld. Kappers horen niet alleen signalen maar zien ook fysieke signalen op de hoofdhuid van slachtoffers. Kappers kunnen dan aanraden om met zijn/haar problemen naar professionals te stappen en hulp te zoeken en hen naar de hulp door verwijzen.
Waarom zijn er niet eerder handvatten gegeven aan kappers en andere die persoonlijk in contact komen met mensen. Het initiatief van Mariëtte Hamers is zo logisch voor mij. Dat het mij verbaast dat het niet al eerder is ontwikkeld. Maar beter laat dan nooit.
Even stond ik op het verkeerde been omdat ik dacht dat het “Luisterstoel” project een verzonnen 1 aprilgrap was. Maar het aanbod is een bloedserieus onderwerp en wordt vanaf nu direct toegepast in de kappersopleidingen en bij kappers. Later op de dag zag ik het bericht met dit item in het NOS Journaal en ook op andere media voorbij komen. Het is dus géén 1 aprilgrap en was de aankondiging een heel knap gekozen moment om volop in de schijnwerper te komen.
Hopelijk worden de “Luisterstoel” handvatten goed gebuikt bij kappers, maar ook bij andere professionals zoals fysiotherapeuten, schoonheidsspecialisten, leerkrachten, om openhartig in gesprek te gaan na signalen van huiselijk geweld. Goed naar een slachtoffer te luisteren en hen de weg te wijzen naar hulp. Iedereen kan het project aanvragen bij de het instituut Regeringscommissaris Grens Overschreidend Gedrag De Luisterstoel | RCGOG
Bloemetje 176. De luisterstoel